سلولیت اختلالی است غیرالتهابی که منجر به ایجاد تغییرات ساختاری در لایه‌های زیرین پوست می‌شود. مشخصه ظاهری سلولیت، فرورفتگی‌هایی است که در سطح پوست ایجاد می‌شود. سلولیت تقریباً در 85% از زنان بعد از دوران بلوغ روی می‌دهد و نواحی ران، باسن و شکم را بیش از سایر اندام‌های بدن درگیر می‌کند.

اثربخشی کربوکسی تراپی و مزولیپولیز در درمان سلولیت

اتیولوژی دقیق سلولیت هنوز مشخص نشده است. با این وجود نظریه‌هایی به عنوان علت احتمالی سلولیت مطرح شده است، که از مهم‌ترین آنها می‌توان به تغییرات میکروسیرکولاسیون، استاز وریدی، اختلالات بافت همبند، افتادگی پوست و اختلالات هورمونی اشاره کرد. سلولیت در اثر آسیب دیدن fibrous septa (لایه‌ای از بافت همبند در زیر لایه چربی)، ایجاد می‌شود که متعاقب آن، لوبول‌های چربی در ناحیه آسیب دیده تشکیل می‌شود. این امر باعث ایجاد فرورفتگی در پوست می‌شود.

دو روش رایج برای درمان سلولیت، کربوکسی تراپی و مزولیپولیز

کربوکسی تراپی عبارت است از، تزریق گاز CO₂ در درون پوست. گاز پس از تزریق در بافت پخش می‌شود و سبب انبساط عروق خونی می‌شود. در اثر انبساط عروق، میزان بیشتری از اکسیژن و مواد مغذی در موضع درمان توزیع و در دسترس سلول‌ها قرار می‌گیرد. از مطالعات مختلف، اثربخشی کربوکسی تراپی در جوانسازی پوست و درمان اختلالات مختلف مانند استرچ مارک و تیرگی پوست نشان داده است. در کربوکسی تراپی از تزریق اینترادرمال دی اکسید کربن در محل، برای رفع ضایعات سلولیت استفاده می‌شود.

مزولیپولیز در درمان سلولیت چیست؟

روش دیگری که برای درمان سلولیت مورد استفاده قرار می‌گیرد، مزولیپولیز است. روش مزولیپولیز در درمان سلولیت یک روش درمانی غیرتهاجمی برای حل کردن چربی انباشته شده در بافت است. در این روش، ماده موثره مستقیماً در درون بافت چربی تزریق می‌شود. مزولیپولیز باعث افزایش متابولیسم چربی و بهبود گردش لنفاوی می‌شود و دفع چربی را از طریق سیستم ادراری تسریع می‌بخشد.

یکی از ترکیبات رایج در لیپولیز، فسفاتیدیل کولین (PPC) است. PPC گلیسروفسفولیپیدی است که از لسیتین سویا گرفته می‌شود. PPC با امولسیفیکاسیون ذرات چربی، زمینه را برای دفع آنها از طریق سیستم گوارش و ادرار فراهم می‌کند.

مقایسه اثربخشی کربوکسی‌تراپی و مزولیپولیز

در مطالعه انجام شده توسط Eldsouky و Ebrahim که در سال 2018 در Journal of Cosmetic and Laser Therapy به چاپ رسیده است، ایمنی و اثربخشی کربوکسی‌تراپی و مزولیپولیز با استفاده از فسفاتیدیل کولین (PPC) در درمان ضایعات سلولیت در ناحیه ران مورد مقایسه قرار گرفته است.

برای این منظور، 48 بیمار زن با درجات مختلف سلولیت (گرید I، II وIII ) در ناحیه ران در این مطالعه وارد مطالعه شدند. بیماران به دو گروه تقسیم شدند: درمان در گروه A شامل کربوکسی تراپی و در گروه B شامل مزولیپولیز با استفاده از کوکتل مزو DRAINING PPC کمپانی INNOAESTHETICS بود. برای بیماران هر گروه، شش جلسه درمان با فواصل هفتگی انجام شد. ارزیابی بالینی نتایج با اندازه‌گیری دور ران بیماران و تعیین مقیاس درجه‌بندی سلولیت (Cellulite grading scale) انجام شد. به علاوه، قبل و بعد از درمان، عکاسی دیجیتال به روش استاندارد انجام شد. فالوآپ بیماران به مدت 6 ماه انجام شد.

از بیماران خواسته شد تا عوارض جانبی مشاهده شده شامل احساس سوزش، اریتما، ترک خوردگی پوست، کرپیتوس، دردهای جزئی یا هر عارضه دیگری را در طول جلسات و بعد از آن گزارش کنند.

نتیجه اثربخشی کربوکسی‌تراپی و مزولیپولیز

پس از اتمام دوره درمان، در هر دو گروه از بیماران، اندازه دور ران (p<0.01) و مقدار مقیاس درجه‌بندی سلولیت (p<0.001) به صورت معناداری کاهش یافت. بیشترین میزان این تغییرات در بیماران با سلولیت گرید III دیده شد. بین مقدار این شاخص‌ها در دو گروه بیماران تفاوات معناداری مشاهده نشد (p>0.05).

در فالوآپ ماه ششم پس از درمان مشخص شد که در 7/66% بیماران گروه A و 8/65% بیماران گروه، B نتایج درمانی حفظ شده بود. در مقابل، در 3/33% بیماران گروه A و 2/34% بیماران گروه B، عود سلولیت مشاهده شد. از شایع‌ترین عوارض جانبی در بیماران گروه A، شامل سوزش، اریتما و کرپیتوس بود. در گروه B، در 54.2٪ بیماران کبودی خفیف و در 25٪ افراد اریتمای خفیف مشاهده شد که چند ساعت پس از درمان رفع شد.

نتیجه گیری

از نتایج به دست آمده این تحقیق، ایمنی و اثربخشی کربوکسی تراپی و مزولیپولیز در درمان سلولیت بود. بر این اساس می‌توان این دو روش را به عنوان دو گزینه درمانی ساده اما موثر و با حداقل عوارض جانبی در درمان سلولیت در نظر و به کار گرفت.

منابع

1. Avram MM. Cellulite: a review of its physiology and treatment. Journal of Cosmetic and Laser Therapy. 2004;6(4):181-5. Available at:

https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/14764170410003057

2. Brandi C, D’Aniello C, Grimaldi L, Bosi B, Dei I, Lattarulo P, Alessandrini C. Carbon dioxide therapy in the treatment of localized adiposities: clinical study and histopathological correlations. Aesthetic plastic surgery. 2001;25(3):170-4. Available at:

https://link.springer.com/article/10.1007/s002660010116

3. Caruso MK, Roberts AT, Bissoon L, Self KS, Guillot TS, Greenway FL. An evaluation of mesotherapy solutions for inducing lipolysis and treating cellulite. Journal of plastic, reconstructive & aesthetic surgery. 2008;61(11):1321-4. Available at:

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1748681507004433

4. Eldsouky F, Ebrahim HM. Evaluation and efficacy of carbon dioxide therapy (carboxytherapy) versus mesolipolysis in the treatment of cellulite. Journal of Cosmetic and Laser Therapy. 2018;20(5):307-12. Available at:

https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/14764172.2017.1400175