سلولیت یا لیپودیستروفی ژینوئید بیماری محسوب نمی شود، بلکه به عنوان یک نقص زیبایی به شمار می رود. سلولیت در زنان شایع تر از مردان است. این اختلال بر عزت نفس و عملکرد اجتماعی افراد تأثیر منفی می گذارد. این موضوع باعث شده است متخصصان سلامت و زیبایی به دنبال یک درمان موثر برای کاهش سلولیت باشند. اما برای درمان این مشکل چه رویکرد ها و راهکار هایی وجود دارد؟
رویکرد های پیشنهادی برای درمان سلولیت پوستی
یکی از رویکردهای درمانی پیشنهاد شده برای رفع سلولیت، مزوتراپی است. مزوتراپی عبارت است از تزریق مقادیر کمی از دارو یا ماده موثره به درون مزودرم (لایه چربی و بافت همبند واقع در زیر پوست). هدف از انجام مزوتراپی در درمان سلولیت، بهبود گردش خون، تخلیه لنفاوی و تسریع لیپولیز است. مزوتراپی به علاوه سبب بهبود وضعیت ظاهری پوست در محل درمان و پیرامون آن می شود.
انجام مزوتراپی برای درمان سلولیت به چه شکل صورت میگیرد؟
در مزوتراپی سلولیت، به طور معمول از محلول های موسوم به “کوکتل های درمانی” استفاده می شود که مخلوطی از چندین ماده موثره هستند. متداول ترین مواد موثره مورد استفاده در رفع سلولیت عبارتند از پنتوکسی فیلین، هیالورونیداز، کلاژناز، کارنیتین، پیروات کلسیم، آمینوفیلین، کافئین، کومارین و عصاره آرتیشو و ملیلوتوس. علاوه بر این مواد، فسفاتیدیل کولین (PC) و دئوکسی کولات (DC) نیز سبب کاهش موضعی بافت چربی می شوند.
در مطالعه انجام شده توسط Sylwia و Krzysztof که در ژورنال Cosmetic and Laser Therapy منتشر شده است، از مزوتراپی برای درمان سلولیت پوستی استفاده شد. این کار با استفاده از کوکتل حاوی ژل پلی آمینواسیدی، گلوکوپیرانوز، اتیلن دی آمینو تترا استیک سدیم و سیستم بافر آمینو اسیدی به همراه بی کربنات سدیم جهت تنظیم اسمولاریته انجام شد.
آزمایش درمان سلولیت با استفاده از مزوتراپی
برای این منظور، 21 زن دارای سلولیت در محدوده سنی 22 تا 46 سال با میانگین سنی 9/35 سال، وارد مطالعه شدند. پیش از شروع درمان، درجه شدت سلولیت افراد با مقیاس نورنبرگر-مولر اندازه گیری شد. اندازه دور ران، قد و وزن بیماران ثبت شد و شاخص توده بدنی (BMI) برای هر یک از آن ها محاسبه شد. دوره درمان شامل 6 جلسه بود که در فواصل 6-7 روزه انجام شد. تزریق به صورت نقطه به نقطه و با استفاده از نیدل G30 چهار میلی متری در بالای هیپودرم بخش خلفی ران انجام شد. حجم تزریق شده برای هر بیمار در هر جلسه، 10 میلی لیتر بود. تزریق بدون بی حسی انجام شد.
ارزیابی نتایج با استفاده از سونوگرافی معمولی و سونوگرافی با فرکانس بالا انجام شد. اکوژنیسیته درم، ضخامت اپیدرم، درم و هیپودرم و مساحت ناحیه اتصال هیپودرم و درم با استفاده از سونوگرافی با فرکانس بالا مورد ارزیابی قرار گرفتند. سونوگرافی ها قبل از شروع دوره درمان و 4 هفته پس از درمان انجام شد. به علاوه، عکسبرداری از محل درمان قبل و بعد از اتمام دوره درمان صورت گرفت.
نتایج دریافتی از آزمایش رفع سلولیت های پوستی
بر اساس نتایج به دست آمده، پس از انجام مزوتراپی، مساحت ناحیه اتصال هیپودرم و درم در تمام بیماران کاهش یافت. میانگین کاهش این پارامتر 37٪ بود. میزان اکوژنیسیتی درم نیز به میزان قابل توجهی کاهش یافت که به معنای بهبود میکروسیرکولیشن و هیدراسیون پوست پس از درمان بود. ضخامت هیپودرم نیز به میزان معناداری کاهش یافت. میانگین کاهش این شاخص، 12/14 درصد بود. شدت سلولیت نیز پس از درمان به طور قابل توجهی از مقدار متوسط 95/1 به 4/1 کاهش یافت.
از نظر آماری تغییر معنی داری در وزن بیماران، شاخص BMI و ضخامت اپیدرم و درم مشاهده نشد. در هیچ یک از بیماران عارضه جدی مشاهده نشد. 04/19 درصد بیماران درد را در طول درمان تجربه کردند و 57/28 درصد کبودی سطحی داشتند که طی چند روز برطرف شد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان دهنده اثربخشی مزوتراپی در درمان سلولیت پوستی بود. عوارض جانبی خفیف و گذرا بود. در این مطالعه، هم چنین برای اوّلین بار از سونوگرافی با فرکانس بالا برای ارزیابی دقیق نتایج درمان استفاده شد.
منابع
- Avram MM. Cellulite: a review of its physiology and treatment. Journal of Cosmetic and Laser Therapy. 2004;6(4):181-5. Available at:
https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/14764170410003057
- Kutlubay Z. Evaluation of mesotherapeutic injections of three different combinations of lipolytic agents for body contouring. Journal of Cosmetic and Laser Therapy. 2011;13(4):142-53. Available at:
https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.3109/14764172.2011.594059
- Sylwia M, Krzysztof MR. Efficacy of intradermal mesotherapy in cellulite reduction–Conventional and high-frequency ultrasound monitoring results. Journal of Cosmetic and Laser Therapy. 2017;19(6):320-4. Available at:
https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/14764172.2017.1334927
